DDR

Liever de jungle dan de zoo


Ik begrijp het niet. De ober blijft maar naar het midden van de zaal wijzen, maar daar is geen lege tafel te bespeuren. Nochtans hadden we een tafel voor twee gereserveerd. Lichtjes geërgerd over zoveel onbegrip gaat de kelner ons dan maar voor. Aan een ronde tafel met vier stoelen zit een ouder koppel, zestigers waarschijnlijk. De andere twee stoelen zijn voor ons bestemd. Een buitenkans.
Meer dan het obligate "Wir sind von Belgien" hebben we niet nodig om het ijs te breken. Gretig engageren onze tafelgenoten zich in de conversatie. Een boeiend gesprek ontspint zich, eten lijkt bijzaak geworden te zijn...

Lees verder in je gratis e-book